خالق ارماؔن

اے کِشکاں دیوال ءُ در وران اِنت

اے کِشکاں دیوال ءُ در وران اِنت سواساں ہنچو سپر وران اِنت

کُہت

جَنگلے، میتگے، ھلکے نہ اِدا دنیاے اَسپ ءُ زَہماں کَسے ہمراہ نہ کتگ

چِراگے بُست کنت

درِیگءِ پِیریں پَردگاں بہ چَنڈ گُباراں گِپتگنت

روچ ءَ نہ زانگایاں ، شَپ ءَ گِندگا نیاں

روچ ءَ نہ زانگایاں ، شَپ ءَ گِندگا نیاں من اَنچو ایوَکاں کہ وتا گِندگا نیاں

دِلانی سُتکگیں انگار بنت کہ پَشت کپنت

دِلانی سُتکگیں انگار بنت کہ پَشت کپنت ھیال گوْستگیں کِردار بنت کہ پَشت کپنت

گوں وَہماں بار بوتکگ اَت ، گوں وَسوساں روان اِتیں

گوں وَہماں بار بوتکگ اَت ، گوں وَسوساں روان اِتیں ما گپ جت زمانگ ءِ ، ءُ ، جِند ءِ پُچّکان اِتیں

ارس پولِنگے ، جِتائی داگے

دھر ءِ چمّاں چَہ درامد بیتہ است کسّے کہ نہ پَہمیت شہرءَ

سرگوات ملاریں بِچکندے، نودانی سباہاں ایر رِتکہ

سرگوات ملاریں بِچکندے، نودانی سباہاں ایر رِتکہ یک عمرے زھیراں گْوازینتہ، یک ارسے نگاہان ایر رِتکہ

شپ ءِ آزمان

پہ منا روچ ءِ آزماں دِگرے روچ ویرانیں ڈاکے ءَ کپتہ

ابیتکیں ساہتانی لَچّہے

منارا چیر دئے وتی تہا، کہ پاشک باں منارا زُور اندرءِ تہا بکن !

کِشک

اے کِشک گپ جنت!!! بلئے،،

ہِچیّ گِندگ نہ بیتءُ جاگہ نیست

ہِچیّ گِندگ نہ بیتءُ جاگہ نیست نیست جَنگل، اِدا اوں دریا نیست