مومن معراج
مومن معراج ءِ شئر (20)
ارساں دیدگ ءِ ریچے دلاں بہار کن ئے
ارساں دیدگ ءِ ریچے دلاں بہار کن ئے حرابیں موسم ءِ واستہ تو شریں کار کن ئے
عطاشادءِ نامءَ: کیچ کؤر
شکّل ءُ شہد ءُ شیر بیت کیچ کؤر اے دل ءَ پہ تو زہیر بیت کیچ کؤر
جند ءِ دیار ءَ رستگ ءُ بیگوٛاہ نبوتگاں
جند ءِ دیار ءَ رستگ ءُ بیگوٛاہ نبوتگاں یات ءُ زہیراں تُرس اِتگ ہمراہ نبوتگاں
بیا پچ بگر موجیں دل ءَ بکشاتگیں زہیر ءَ وتی
بیا پچ بگر موجیں دل ءَ بکشاتگیں زہیر ءَ وتی پہ من نپر کن دیم بدئے توجیگی ءِ ہیر ءَ وتی
دان است انت جہان
منی گرکی، تل منی، نودی شل داں است انت جہاں گوں داباں مل
د یم گیریں
نزاناں ! دل کئی گپاں بزِیریں توامیں شہر چہ ما دیم گیریں
بیوسے کُشتہ
کسے چو دیدگاں پہریزتگ کسے کشتہ آ ہلک ءِ مردماں دوشی یک بے وسے کشتہ
بہ نند دیم ءَ منیگ ءَ بلاہاں تئی زُوراں
بہ نند دیم ءَ منیگ ءَ بلاہاں تئی زُوراں منی ہلک دلبریں کیچ انت تو گرد ءِ بمبوراں
ندٛرپہ خاران ءِ نام ءَ
کوچگ ءُ زیداں دلبریں چاران ءَ روئیں سربگرلالی پہ گلیں خاران ءَ روئیں
کیف ءُچاڑیں سازءُزیمل کوہ سرئے ءَ پیش کت
کیف ءُچاڑیں سازءُزیمل کوہ سرئے ءَ پیش کت دل وتی من پُل ءِ ڈول ءَ دلبرئے ءَ پیش کت
ورناہی ءِ پل ءُ بہار زی است اَتاں مرچی نہاں
ورناہی ءِ پل ءُ بہار زی است اَتاں مرچی نہاں تئی واعدہ ءُ قول ءُ کرار زی است اَتاں مرچی نہاں
مروچی کسہے منا گیر کیت اِنت
کسہ مروچی کسہے منا گیر کیت اِنت