درد پنڈوکیں فقیراناں صدایے گون اِنت
مہوشاں چوکہ شپءِ نیمءَ ادایے گون اِنت
تو امیرانی درءَ نشتگ ءُ بینگ نوشئے
مئے وڑیں وار ءُ غریباناں حدایے گون اِنت
کَے بہ زانت چونیں گنوکے ءُ کئی لوٹوک اِنت
میتگ ءِ میر ءُ امیراناں گدایے گون اِنت
زی ترا ایشیءَ زندءَ چہ ابد بیگواہ کت
زاناں نازانتی ترا مرچی پدا، اے گون اِنت