نوکیں زند ءِ کوْہنیں واباں مانا کن

نوکیں زند ءِ کوْہنیں واباں مانا کن

مئے پر بنداں سوچ، عذاباں مانا کن

تو کہ جہان ءِ کُلّیں رازاں سرپد بئے

درداں، دوراں، کیف ءُ شراباں مانا کن

زِربار ءِ زِر کوش ترا تئی ازم ءِ سر اِنت

دزگر ہتم ءَ جؤر ءُ گلاباں مانا کن

عمرے گوْستگ مئیگ ءُ تئی دل جفت نہ باں

سوگنداں بِل، جست ءُ جواباں مانا کن

زم زم ءِ آپ ءَ ششتگ تو ایمان وتی

بیا پہ گدارے شر ءُ حراباں مانا کن

باور کن سد عمر ترا سوگات کناں

چم ءِ خماراں، مہپر ءِ تاباں مانا کن

قاضیؔ مئے راہدربر مئے ربّال توئے

ما باریں چے ونت کتاباں مانا کن