جی زہیرانی زہ سریں ترانگ
بل منا آرام ءُُ کرارءَ تو
اے زمستانی جلگہیں پاساں
دور مدئے کورچاتاں گمانیگاں
بل مہ پِرّین ءُُ منا یل دئے
لیب ءُُ گوازیاں درکسانیگاں
کُوکُواں بے چاڑیں کپوتانی
تر ءُُ تاباں آ جنگلانیگاں
ساہگاں ہونکیں چشانیگاں
زہیریگاں پُرسوز ءُُ ٹلانگوکیں
زیمریں سازاں شوانگانیگاں
انچشاں من گوں جاوراں وہدءِ
تُش تُش اِنت اندام بند ءُُ بوگ آپ اَنت
کپتگاں دستء ناکساں انچو
دست ءُُ پاد مُہریں سانکلاں بند اَنت
کوٹکیں لونڈو دنت منا بیہار
چہ دپءَ در کنت کُچلّیں دانکاں
دائما ناولیت بد ءُُ بہتام
لجّی ئیں گہار ءُُ مکہیں ماتاں
پہ بلوچانی زات ءُُ زریاتاں
چوں کناں من کہ بے وس ءُُ واکاں
کپتگاں دستء ناکساں انچو
ماں دپءَ لوپ انت بُوچو بستگ
دست ءُُ پاد مُہریں سانکلاں بند اَنت
دست ءُُ پاد مُہریں سانکلاں بند اَنت