کاڑ ڈولداراں سَتر چاردئی ماهءَنہ گُوز اَنت

کاڑ ڈولداراں سَتر چاردئی ماهءَنہ گُوز اَنت

مرچاں تی گم منی ارواهءِنِگاهءَنہ گُوز اَنت

تو گوں پاداں منی پیژگاهءِنِدارگ بُرتاں

مُرگ هم پیشی هسابءَنو سَباءَنہ گوز اَنت

تو و انسانےءِ باهد کہ بہ کنزے دیمءَ

بِل اے بیچارگیں درچکاں وتی جاهءَنہ گوز اَنت

مرچاں تهنائیءَهُنڈال جتگ هر دیمءَ

مرچاں آ پیسری مردُم منی راهءَنہ گوز اَنت

نو اے بیمار کدی پہ تو نجیڈیت اِزّت

نو اے بیمارءِشپءُروچ پہ دُعاءَنہ گوز اَنت