شپانک

دنیگہ سر شپ اَت کیفاں نہ گپتگ اَت مارا

ودار ءَ ماہ ءِ گشئے موسمے ما گْوازینتگ

تہاریں کشکاں کہ ارواہاں سر جنگ زُرتگ

تہ بندیں دیدگوں زُرتنت یار سر گپت اَنت

"بریں داں سُہب بہ بیت کشک مارا مانپوش اَنت"

"بریں داں روچ درئیت اِنت سواس بند سِد اَنت"

بریں تو اندر ءِ آسءَ را آپ وارینتگ؟ "

ہمے دمان ءَ منی تُنّ ءِ شہر راہے بوت

ہمے دمان ءَ وتا دست ءَ گپت ءُ پاد کتگ

ما کیف ءِ تاس یلہ داتنت سر جنگ زرتگ

روان اِتیں کہ دراتک ماہ کنداں کندان ءَ

روان اِتیں کہ اناگاہ چمّاں الوت کُت

گِدانے پدّر اِنت چو کدہ ے شکون بہ بیت

گِدان ایوک اِنت انچو کہ شہرے تہنا بیت

گِدان ءِ اندر ءَ یک پیر ءُ عاجزیں مردے

تہاری ءَ را وتی گِلّہ آں گوں پیچان اِنت

"مریداں من تو منا زانئے من شپانکے آں

منی نل ءَ اے گیابان ءِ دْرچک رودینت اَنت

منی اے دست ءِ دل ءَ کوہسار ءِ کشک تچ اَنت

منی رمگ منی حون ءِ تہا بہار چریت

اے دشت ءِ گْوات مہ بوسیت منا کرار نہ گیپت

من پاد بیایاں اے جنگل توامیں ایوک بیت"

شپانک جَوَڑگ اِنت انچو گشئے بلور ءِ تہا

کرار کرار ءَ کسے مُہرگان ءَ ایر بکنت

"مرید اے مردماں گندئے کہ تئی گورا کاینت

گوں جیڑگانی وتی تاب ءُ رِیسیں اوتاگاں

تئی بیتواری ءِ بالاد ءَ درد پیڑا اَنت

مرید! گشتگ ترا آس سیالے بوت نہ کنت

مرید! گشتگ ترا گْوات ءَ رنگ ءُ چَہر نہ بیت

بچار اے شئیر ءِ کپودر گوں بانزلاں نقشیں

چو پْریشتگانی وڑا کوہے ءِ سرا کاینت

منی ملوری ءِ تنداں زمین دراتک نہ کنت

من پیر ءُ عاجزاں جان ءِ توان راہ بہ گیپت

من کپتہ کاراں منا بِلّے چم منی دْروہ اَنت

اے کاہ چر کہ منی بْرمش ءَ اوں پجّہ کار اَنت

درامدان ءَ وتی حالاں چون گشت کننت

مرید اے ماہ چو ارسے کپیت دریا ءَ

بگند اے روچ رواں کوہے ءَ دُچار کپیت

بچار اے سِنگ داں بکمل بہ بنت راہ کُٹّیت

مرید! اے چمّگے بُتکگ کہ بُتکگ اَنت تْراول

بِمار اے تُنّ ءِ نصیب ءَ کہ سُہب ءِ سارتیں لقاء

گوں لہمیں شینکے ءِ کرپاس ءَ بن گِرگ لوٹیت

نہ راہ نہ آپ نہ منزل نہ شہر ءُ گیابانے

زہیراں قبر کناں مرچی پاد کایاں من

منی زمین وتی درداں بدل کنگ لوٹیت"