تو کہ ورنائی ءِ قِصّہ آسر کُتگ
درد ءِ درٛچک ءَ دل ءِ موسم ءَ بر کتگ
بے وفائی ءَ تئی، ما چو پُلّ ءَ اِتیں
تئی وفاہاں مئے دل آس ءُ انگر کتگ
مارا اِے باوری بے گمان ءَ کُشیت
ماہکان ءَ کُجا روچ ءِ دل در کتگ
زنگ ءُ گلِّہ منی درد ءِ درماں نیاں
گوں من ہرچی کتگ، ہرکس ءَ شرکُتگ
ساہ داں دیر ءَ گِسر کنت بج ایت نثارؔ
ما اے تُرس ءَ وتا، پہ ترا سرکُتگ