شئر
سدانی ھساب ءَ شئر ءَ بِچار۔
پٹ ءُ پول ءِ آسر
904 شئرجتہ نو موسمءَهچ سر نہ داریت
جتہ نو موسمءَ هچ سر نہ داریت منا دیوالءُ دمکءُ در نہ داریت
تی دوریءِپربند گوں پریاتءَدراتکگ
تی دوریءِ پربند گوں پریاتءَ دراتکگ اے دل تی زندانی ءَ آزاتءَ دراتکگ
دل کہ تی ترانگءِملارءَبیت
دل کہ تی ترانگءِ ملارءَ بیت پورا یکّے منا توار ءَ بیت
اَنچو پہ دیم هَرکَس دلبر کُت نہ کُتگ
اَنچو پہ دیم هَرکَس دلبر کُت نہ کُتگ تی گِستائی زِردءَ باور کُت نہ کُتگ
پورا یکے نِدارگ ءَ ایں منا
پورا یکے نِدارگ ءَ ایں منا چارگءَ ایں نہ چارگءَایں منا
چم ءُدل هردو بستگاں پورا
چم ءُدل هردو بستگاں پورا جِندے لوگءَ نہ رستگاں پورا
کاڑ ڈولداراں سَتر چاردئی ماهءَنہ گُوز اَنت
کاڑ ڈولداراں سَتر چاردئی ماهءَنہ گُوز اَنت مرچاں تی گم منی ارواهءِنِگاهءَنہ گُوز اَنت
گم ءِ اَکسے منی کِسّہ ، مَہ لوٹ ئِے
گم ءِ اَکسے منی کِسّہ ، مَہ لوٹ ئِے من ءَ گون اِنت تئی کِسّہ ، مَہ لوٹ ئِے
کجا! شَررنگی ءُ مَھدُروشمی اَت
کجا! شَررنگی ءُ مَھدُروشمی اَت بھِشت ایں زندمان ءَ جَھندمی اَت
کاروان ءَ گام پہ گام دَم بُرتگیں یکّے رَسیت
کاروان ءَ گام پہ گام دَم بُرتگیں یکّے رَسیت کنڈگے بُرزیں کہ گُوَازین ایں دگہ ڈَکّے رَسیت
اے کیا مارا چوشیں راہ ءَ بُرت
اے کیا مارا چوشیں راہ ءَ بُرت درد ءُ رنج ءُ غمانی جاہ ءَ بُرت
آگھی ءَ واب رِیساں ایوک ءَ
آگھی ءَ واب رِیساں ایوک ءَ من وتی جِند ءَ نویساں ایوک ءَ