شئر

دستونک

ہِچیّ گِندگ نہ بیتءُ جاگہ نیست

ہِچیّ گِندگ نہ بیتءُ جاگہ نیست نیست جَنگل، اِدا اوں دریا نیست

دستونک

کَسے ءِ آیَگ ءِ بْرمشءَ مروچاں کِیمّت نیست

کَسے ءِ آیَگ ءِ بْرمشءَ مروچاں کِیمّت نیست اے شہرءِ گْوات ءَ کَسی مِہلبانی ھاجت نیست

لچہ

دْروگ

پہ دْروگ ساہ روتءُکئیت پہ دروگ زندگاں

لچہ

اے کَبراں گوات بار دنت

اے زندگیءِ کوھنیں رنگ، باتنءِ امانتاں کہ مانِشانی ریگزاریں ساھتاں !!

دستونک

درد ءِ ابیتکی اِنت کہ دِلءَ دز جن ئے کُدیت

درد ءِ ابیتکی اِنت کہ دِلءَ دز جن ئے کُدیت نوں اِیوکی ، پہ شِئر تَسلّہ دَیگ نہ بیت

ترا کہ نہ سرپدی نہ توریت

ترا کہ نہ سرپدی نہ توریت بزاں ترا ھچ بدی نہ توریت

گُل ءِ ملگور کاشیں پیچ ءُ تابے اَنت

گُل ءِ ملگور کاشیں پیچ ءُ تابے اَنت ءُ آسکی دیدگانی رنگ گلابی اَنت

پَرے حال ءَ، گلیں یار ءَ کنائینت

پَرے حال ءَ، گلیں یار ءَ کنائینت آ، دَردانی شَریدار ءَ کنائینت

زاناں گیوار گُل ءَ رَست، پدا

زاناں گیوار گُل ءَ رَست، پدا شِلّیں دَرداں منا ماں بست پدا

دُچار ئی کُت مَنا گوں پُل گُد ءَ، ھزار بَر ءَ

دُچار ئی کُت مَنا گوں پُل گُد ءَ، ھزار بَر ءَ ورات دِل چشیں شھدیں رَد ءَ، ھزار بَر ءَ

بارگ بالاد ءُ کمان مِیانیں گُل اَنداماں بِہ بَر

بارگ بالاد ءُ کمان مِیانیں گُل اَنداماں بِہ بَر چہ مئے چاگِرد ءَ اِے نازُرکیں سُبک گاماں بِہ بَر