کَسے ءِ آیَگ ءِ بْرمشءَ مروچاں کِیمّت نیست

کَسے ءِ آیَگ ءِ بْرمشءَ مروچاں کِیمّت نیست

اے شہرءِ گْوات ءَ کَسی مِہلبانی ھاجت نیست

ہما اِنت تو کہ منا ایوکّی ءِ دستاں دات

نوں انچو ایمن ءُ تہنا کہ اُزرے گوں وت نیست

ہمے گم اِنت ، کہ دل ءِ شادھاں مہ گندیت کس

ھمے گم اِنت ، کہ گموار نیست، گَمجت نیست

ناں درد ءُ دوٗر تْرھَنت ، نیکہ تو گرئے ھالے

امِینچو زاناں منی گْریوگاں کَرامت نیست

مناں ، کہ واھگ ءِ زندان ءَ مِہر ءِ بندیگاں

داں تو نہ کَندئے ، منا کَندگ ءِ اِجازت نیست

روئے برو ، کہ چِدا ہرچی جُنز اِتہ ارمان

چُناہا وھد روان اِنت ، ترا اُوں مِنّت نیست