چوں گیر کائے گُلابانی دروشم ءَبیا تو

چوں گیر کائے گُلابانی دروشم ءَبیا تو

بہار کیت بہارانی موسم ءَبیا تو

ہما کہ سُتکگ وتی جند ءِ انگریں عشق ئَ

من ءَگُشیت کہ ہمے آس ءُ کورم ءَبیا تو

شپ ءِ اے پاس ءَزمین تنگ ءُ آزمان رود اِنت

منی حُدا چو منی دوستیں مردم ءَبیا تو

دلاں پہ زیمیں بدن تئی شراب ءِ تاہیر اِنت

بہ رِچ ماں قدحاں بیگاہ ءِ ، مولم ءَبیا تو

شلوخ اِنت قادرءِ کنڈی چراغ جاہیں دل ءَ

اے کوہی سر شماں سمّی گوں گورم ءَبیا تو

شرف پہ تزبی ءُ زُنّار کس فقیر نہ بیت

مہ کپ گوں مست ءُ ملنگانی تورم ءَبیا تو