ھاک لوگے ھیال دارگی اِنت
مارا نزیک ءَ دُور چارگی اِنت
ھاک ءِ وشبو دلاں کہ دنت تاھیر
ھاک ءِ وشبو اوں مارا مارگی اِنت
اَنچو بچکند ءُ تاب دئے زُلپاں
اے ندارہ اوں مارا چارگی اِنت
توکلے باھُڈاں بہ بند اِت نوں
مارا آزمان ءِ ماہ آرگی اِنت
ما تپر وت وتی جتہ پاداں
نوں چِد ءُ دیم ھیال دارگی اِنت
بے سمائی نہ جُنزگے اِنت لوگ ءِ
اے اوں نادراھی مارا شارگی اِنت
چورہ ءَ گَر نہ دئیں دگہ کٹّے
دست اَلّم سرا سمارگی اِنت
اَنچو زُلماں کُتہ وتی ارجان
شامی اِنت ما ءُ نہ سُبارگی اِنت
ما فضل جیڈگ ءَ نوں دَم بُرتہ
جند ءِ توک ءَ دَمے نوں سارگی اِنت