توئے ہجگیں پُل گلاب ءِ ترا کئے وتی نہ کنت اِنت

توئے ہجگیں پُل گلاب ءِ ترا کئے وتی نہ کنت اِنت

منی ڈولیں کنٹگاں گوں کسے دوستی نہ کنت اِنت

منی ہست نیست توئے منا بے ترا نہ بیت اِنت

اگاں بے وفا بئے تو وفا زندگی نہ کنت اِنت

دل دوری ءَ تئی آس دات دوئیں دیدگاناں کورکت

دلی دوستانی گون ءَ کسے چو بدی نہ کنت اِنت

منی مرکب ءَ کہ بوشت اَنت تئی درد ءُ رنج مہگل

پروا نہ داراں برات ءِ اگاں برادلی نہ کنت اِنت

گُل ءِ نیاد ءَ دلجماں من سرے دوریں اے جہان ءِ

باندا یا پونشی کنت اِنت اگاں مرشپی نہ کنت اِنت

پہ کئے نشتگ ئے بہار نوں امیتانی بام ءَ داتگ

شپ ءِ آہری پاس اِنت بلئے کس ودی نہ کنت اِنت