بیا دپی جُستے بکن اَچ من سزارئے پرچیا
نشتگاںتئی من ودار ءَ تو نچارئے پرچیا
واھشوں زند ءِ ھمیش اِنت کہ بگنداں من ترا
پہ گل ءُ بالا گُلیں گالاں بِبَنداں من ترا
انگتہ غیراں وتی دستاں شھارئے پرچیا
نشتگاں من تئی ودار ءَ تو نچارئے پرچیا
زندگی ءَ من پہ تو دیستگ ھزار سکّی اَمُلّ
گُڈ سرءَ میائے گُڈا ساھوں چہ پیم رکی اَمُلّ
حاجت اِنت تئی نوں منارا تو ندارئے پرچیا
نشتگاں تئی من ودار ءَ تو نچارئے پرچیا
اِے تئی واریں خلیلؔ اِنت روچ ءُ شپ نارایت مُدام
رھسراں نِشتگ تئیگا اے ترا چار ایت مُدام
دیدگاں آسکی وتیگاں تو خمارئے پرچیا
نِشتگاں تئی من ودار ءَ تو نچارئے پرچیا