بازیں سالانی شہ مُدّہے دراجیں
ڈنّ ودرملک ءَ کپتگ و دوریں
دل زھیر واریں
لیڑھی باریں
اش غماں دُوری و زھیریءِ سیاد و کامانی
بیل وچُکاّنی
ماں تہاپراھیں ڈوبرءِ بندانت
ٹنگ ءُ زندان انت
آسنی زمزیل گُٹّ و پادان انت
پہ ہمے ھال و جاور ءَ مرچی
ترانگ ءَ کپتہ ملک و بیلانی
کپتہ اومان ءَ سیاد و زھگانی
چمگّے شیوگ داتہ ارسانی
زارجنت دیما مودگ کشّیت
مودگاں کشّیت و من ءَ مُرجیت
و گوشیت
اوہے! درملکیءِ بدیں روچاں
زار ! پہ بے کامیءِ بدیں پاساں
اُشکتگ گوشاں پسّوے داتگ
زِرد ءَ گوں سکّیں جیڑھے کُرتگ
دل مزاریں دل ! دل مڑاداریں !
اش اڑوسکّیاں دل آزاریں
کپتہ جھل
کپتہ اش سگّ و زھرگ ءَ لرزیت
چولگوربیت ، مودگاں زالی زارجنت کشّیت
چے ترا، اے راز ھنچشی کرزیت؟
دل ! منی ٹپّاں چُومب جنئے چشئے
لجّ و ایمان ءَ پیرکی حون ءَ
زھرگ وسگّءَ اش رگاں کشّئے
دل ترادروھی
تومہ کن جنجال
دل ! وت ءَ ڈڈّکن کمکے زنڈ کن
دل بلوچی دل ، دل مڑاداریں
سکّ بدار چِٹّ ءَ لج وایمانءِ انگت
ءَ سکّ کن پرچیا !
کہ من تئی پُشت ءَ چست بیں، درکّیں
ہکلّ وگوانکان ءَ دئیں ترندیں ، بُرزیں
جپیّں کہ دل مزاریں دل، دل زھیرواریں
دل وتی ڈڈّ اِنت
دل وتی پُراش زھرگ و سگّ ءَ
چکّ نہ جنت ھجبر دورءِ سکّیاں
تاڑ و تیلانکاں
پُوچیں گپتاراں
اش لگورانی تولگی گوانکاں
دل مزاریں دل ، دل زھیرواریں
بازشُتہ ، منتہ کُمکے
’’دیر نہ اِنت گاجان یک شپءِ راہے‘‘
زیت رسان پُجاّن ہند و جاگاہے
وش وشاتاں باں گوں ھمک بیلاں
جُلگھیں ملکءِ
زھیر تالان بنت سیاد و کامانی
چُکّ و زھگانی
دل مزاریں دل، دل زھیرواریں
دل بلوچی دل !
دل وت ءَ ڈڈّ کن ، انگت ءَ سگّ کن
پہ زھیرانی یک سرے کشّیت
جلگھیں ڈیہہ ءَ بہارگھے دہنزیت ۔