اے سوز کہ دل ءَ سوچنت ، دل سوز دلءِ یاراَنت
ہروہد گوں دل ءَ ہور انت، چتواے وفادار انت
یک ساعتے نیلنت غم تنیا، کہ بباں بے غم!
’’اے غم کہ دلءَ بارانت،چنکس منی غم وارانت‘‘
شپ روچ سرءَ سردیں پکرانی بزیں ساہگ!
وشی کہ اگہ زاراِنت ، اے بیوس و لاچارانت
رگ رگ بہ دل ءَ بنداں ، درداں کہ دوار گپتہ!
اچ راحت و آرام ءَ چو زیات منی دردوار انت
ارسانی لڑانت چماّں، ترنپ ترنپءَ کپنت جہل ءَ
مئے محبت و مہران ءَ چو پیش ترا دارنت!
آہ سرد و دلءِ نالگ ، گر واب ءَ منا نیلنت
آگاہ کہ منا دارنت ، دل خواہ منی دلدار انت
چوں دوستءِ نباں آجوؔ ماچاگردءِ منّت وار
سوغات چُشیں داتہ، ہر وہد کمک کار انت!