امبری بش ءِ جمّر ءُ ہؤراں
ہار کتہ ہرجاہ دور سریں کؤراں
گلزمین مینتگ اولی پوراں
تیر بند احتگ گوں وتی دوران
امبری زال ءَ سر وتی گوپت ءَ
گوں سہیل ءَ باز ہور کتگ نپت ءَ
کوچگاں ہرجاہ ءَ پتار کپت ءَ
ڈکال بہ شومین میتگوں رپت ءَ
پیلوٛیں چار ماہ جمراں گوٛرتہ
شوانگ ءَ ہوری نوں وتی مرتہ
لاگریں میشاں پُل بہار چرتہ
درٛچک داراں چو باگ ءَ سبزتہ
امبری بش ءِ جمراں بازیں
رستگ انت کاہ مئے دشتاں گومازیں
کوہگنت کاریگر ہزار نازیں
ہستگ انت چاتے شیماز سی(۳۰) گوازیں
ہرکجا چارئے سہرو جوہان انت
روغن ءُ شیر مئے ڈیہہ ءَ ارزان انت
ماش مئے نارُشت سہرو مئے نان انت
زری ءِ یگمن سہرو ءِ دان انت
امبراں کوار ءُ مرید ءِ سال اِنت
ہامین وت ہورانی لگت مال اِنت
حرماگ نوں حلوائے بگو سیال اِنت
مردم دپ ءَ بوج کہ زیادہ جنجال اِنت
نوں زمینداری شت بگو دست ءَ
گوکانی قمیت پُجگا گوست ءَ
پنج ہزار گوک ءِ قیمت اش بست ءَ
بحرین ءَ گوشت سیر روت شست ءَ
سرکاری میشن ءَ کہ نوں مہ دنت کار ءَ
گوک شتا اچ مانوں زمیندار ءَ
مانگندیں نوں گوکے لنگار ءَ
نوں نہ بیت زانیں دان مئے ہمبار ءَ
مئے بلوچستان ءِ مردم سک خوار انت
گیشتر چمے سرداراں سزا وار انت
گلزمین ءَ را کل پہ وت سار انت
ونڈ لوٹنت شوم وت بے کار انت
مئے غریب ءَ سنگ ءُ ڈلاں بند انت
روچ ءُ شپ خوار ءُ حدمتاں ژند انت
واجہ کاینت سربر ءَ نند انت
آ گشنت اے پیرکے سند انت
وت خدا ہنچیں موسمُے بیاری
مئے بلوچانی در بروت خواری
ظالم ءُ زورک ءِ برو باری
نے ببات جاگیر نے کہ سرداری
بیشک ہما مرد ءَ را کنین سرکار
آ بہ بیت قوم ءِ پیلویں درد وار
ہچ مگیت پوڑی ہچ مکنت بجار
ہچ مہ وارت پاس آمکنت بیگار
ششک ءُ جاگیران پکنت گمسار
آپ کنت راہ ءَ را وتی تیمار
آ مکن زورے آوار گیوار
ہچ مدنت پاد ترٛاپ مدنت بیہار
خان جامانی گر بہ بیت زانگ
آوتی راج ءِ وت بہ بیت پانگ
آمنت گرک مئے آ بہ بیت شوانگ
آ مہ بنت خونان دل مانگ
سن ہفتاد، نوزدہ صد سال اِنت
اے بلوچستان ءِ سال ءِ احوال اِنت
آدمؔ حقانی گشتگیں گال اِنت
واجہ پہ اووٹ ءَ زیادہ جنجال اِنت