چار روچ ءِ زندگی پہ دو تماہ ءَ درنئیت

چار روچ ءِ زندگی پہ دو تماہ ءَ درنئیت

وس کتگ من بے میاریں دل چہ راہ ءَ درنئیت

داں بہ بارتیں مصرؔ ءِ بازار ءَ کسے لیلامی ءَ

یوسفؔ ءَ چی اِنت کہ چہ کنعانؔ ءِ چاؔہ ءَ درنئیت

درد ءُ غم، اومان ءُ تْرانگ، مولم ءُ یات ءُ زہیر

تئی وفاہانی سپاہی بے سلاہ ءَ درنئیت

پہ گدارے کہ دْریچک ءَ تو وتی سرکش اِتگ

اَنشپی کہ چاردہ اِنت شوہاز ماہ ءَ درنئیت

اے زمانگ بِلّے روچے نوکیں آمینے بہ کنت

تام ’’بیگم جنگی‘‘ ءِ چہ ’’گوگ ناہ‘‘ ءَ درنئیت

قاضیؔ دائم گیرکاراں من خیامؔ ءِ گشتناں

آ نجام انسان ءِ پدریچ اِنت گناہ ءَ درنئیت