اے ہبر راستے گُڑا سگّ ءَ مزن کن نیست شَک

اے ہبر راستے گُڑا سگّ ءَ مزن کن نیست شَک

"لٹ پہ براتءَ ورگ بیت، گپّ پہ اللہ ءُ حق"

گوں شپانکاں مال چارینتگ نہ بازاری چَوک

آپ داتگ گوں پَکالیاں مں ورّودیں آ وَک

گْران ءُ سنگین کن وتا، اِمروز سیہ گْواتیں مُجے

لیپگی آوار بنتیں چو پتار، سِلّ ءُ سُبک

مئے فقیری، عاجزی، مئے بے ریائی، بے طلب

کوہ بورینیں اَگاں ما یکبرے بادینت ڈَک

مات مرگیں ساہتانی سہگریں پاسانی جَل

چورہیں اوستانی ناراہیں گر ءُ گٹاّں بہ نَک

یات تئی انچو دلءَ نکش اَنت کہ زیمر بُتکگ انت

چو گلابانی سرا شپ نمب ءُ بالوہانی پَک

دل نہ مَرّینیت زبان ہار اِنت اگاں ناں گُنگے آں

چِست بنت چہ روحءِ پارءَ اَنگریں پاہار ءُ گَک

کورمیماں حاک ءُ سْرُومگ دیدگاں مانکشّتگ

سوہواں پہ ریپکاری ہور کُرتگ مِسک ءُ مَک

وہد گوں بنی آدمءَ سیُلیت بسمل پہ گْومے

کُوڑہے بئے حاک ءُ پُر بُو، تنگہے بئے تہ جَڑک