ہزار گنجیں اوستءِ حُدا بند اِنت دوست
منی ساہ ءُ ارواہ منی جند اِنت دوست
من ءَ لیکیت ابدال ءُ ہر کس گنوک
غماں تئی کہ بے سار منی جنداِنت دوست
گوں آئی ءَ نیادانی مجلس نہ بیت
گُشئے وش نیاتکاں گوں پابند اِنت دوست
شموشاں من پیشی آ یاتاں چتور
دل ءِ واہگ ءُ مہر ءِ باہند اِنت دوست
نہ باں بے حیال گوہریں مہر ءِ نیاد
دِلوں گوں دلءَ تئی کہ پیونداِنت دوست
وفا پدّر اِنت ہاترا جم کن عیؔد
ودارانی تئی قول ءُ سوگند اِنت دوست