عشقءِ وابءَ واب گندیت دل سما کنت واہگاں
زندگی تئی دروشم انت کہ چو بتءَ کنت واہگاں
واہش ءُ مطلب ہزار انت قرنءِ ہوشامءِ منی
اے جہان انت تنءِ دریا وتی کجا کنت واہگاں؟
ہو ہما مردم کہ چہ ما سندیت عشقءِ دردءَ تئی
پلاں چہ وشبواں زردءَ چے جتاکنت واہگاں
است ملوکیں بانک یے چو مہنک یے چو شہنک یے
کنت بے حال قول ءُ اقراراں، وفا کنت واہگاں
تئی فقیرءِ چنکاں ارسیں بیگہانی مہلباں
بیا بدار وتی دامنءَ تو دل فدا کنت واہگاں
رنج ءُ غم دوری ءُ ملوری ہرچی پہ تو سگ اتگ
دل تئی پہ ہاترا چو بے وفا کنت واہگاں
چون شزار انت عیدؔ آسیں ساہگءَ کیفءِ تئی
شست سالءِ زندگیءِ جہندمءَ کنت واہگاں