جہانءَ داگ بدئے دیدگاں ھبر پرما
ستاہءَ دوستءِ بکن عاشقاں ھبر پرما
پُرشان چو شیشگءَ مئے ٹُکّراں نہ چاریت کس
مَبو چو گنگیں بُتءَ تو دلاں ھبر پرما
چّی اِنت راز ترا زندمان چو ڈوباریت
چراگءَ روک بکن سرشپاں ھبر پرما
مُلوریں پُلّاں بدے لُڈگانی بچکندیے
درا پہ سئیل یے درا بیگہاں ھبر پرما
شراب زندءِ سما وہدے ایر کپیت جانءَ
تو بیا چو نودءِ وڑا موسماں ھبر پرما
تئی زبان ہمے درد انت بے زبانیءِ
مدام شہرءِ وتی شاعراں ھبر پرما
عیدؔ اے زند ءِ جلیں راہاں ہمسفر کئے بیت
زہیراں ساز بدئے ءُ گماں ھبر پرما