نوکیں جهانے پہ ملنگاں شرکناں، تو چے گش ئے

نوکیں جهانے پہ ملنگاں شرکناں، تو چے گش ئے

لوٹاں کہ اشک ءَ ماتکوهاں سرکناں، تو چے گش ئے

ڈیھہ ءِ ابدمانیں زھیر آرام ءَ نیل اَنت زندگ ءَ

روچے وتی جند ءِ گس ءَ واتر کناں ،تو چے گش ئے

بلئے کہ سیاہ اِنت آزمان توپان سرا رَستگ بلے

من بوجی ءَ لنجیں زر ءَ ننگر کناں تو چے گش ئے

اے متلب ءِ دنیائی ءَ چے سوب بکشاتگ منا

اے بے پکاریں کسّہ ءَ آسر کناں ،تو چے گش ئے

پرواہ نہ انت قاضی منا رسوا سر ء بازار باں

چیریں ھمک راز ءَ دل ءِ پدر کناں تو چے گش ئے