پدا جمبر غمانی بندگا اِنت
منی کُلّ ءِ سرا بچکندگا اِنت
من زاناں کہ پروشیتیں شیشگیں دل
نگاہ ءَ آ، وتی کار بندگا اِنت
اِے دوست مَں دامن ءَ تئی مانکاینت
ہما روچاں منی چم گِندگا اِنت
نہ ترکّیت پر چیا بلبل تئی دل
کسے پُلّاں بہارءَ سِدگا اِنت
کَیَا بِچکند اِت چاراِت ساحرؔ ءَ را
پدا دردے دل ءَ ایر نندگا اِنت