وشیں گپّ یے بکن دوست دلگوش باں
گیر کیت انت وطن دوست دلگوش باں
نزء من چو کتاب یے مَاں رحلءِ سرا
سمبہیت تئی بدن دوست دلگوش باں
بیا کہ گوں تو منءَ نند ءُ نیادے دلءَ
وہدءِ زنگءَ مجن دوست دلگوش باں
اش کتگ تو منءَ نیک دعائی کتگ
اے ہم گنج انت پہ من دوست دلگوش باں
آگہیں دروشمے ، ستکگیں موسمے
دیدگانی چمن دوست دلگوش باں
مرگ دعائے نہ انت عیدؔ پہ عاشقاں
انسریت مئے کفن دوست دلگوش باں