زلف ءُ بچکندءِ ستا برجاہ اِنت
مئے دلءِ دردءِ دوا برجاہ اِنت
گار ءُ شیدائیں مُریدءِ پیمءَ
شاعرءِ ہوش کُجا برجاہ اِنت
مومن یے مہرءِ چراگاں بالیت
من دلءَ ستکاں وپا برجاہ اِنت
وہد ایرجیگ نہ کنت امروزءَ
مئے پکیریءِ عصا برجاہ اِنت
تُرس ءُ لرزاں کہ پُلیت ایمانءَ
واجہءِ زَبر ءُ دگا برجاہ اِنت
مئے وفاءِ سفر مُراداں بات
ہانیءِ زردءِ دُعا برجاہ اِنت
بیا گوں دزگہاراں ماہکان گونگ
دردءِ دیوانءِ سپا برجاہ اِنت
آس ءُ آپءِ انانءَ دار عیدؔ
کہ حُداہانی حُدا برجاہ اِنت