واہگ ءِ نیمون چہ عشق ءَ دہ سری زور اِنت گُشئے
مہروانیں مہر سَنگ ءُ شاہِم ءَ تور اِنت گُشئے
پہ ہلو ہالو مکن واتر کہ تئی گنجیں غماں
چم گوں سالونکی گدان اَنت، دل اوں بانور اِنت گُشئے
گرٛیتگ ءُ کُٹّینتگ اَنت چہ دیدگاں اَرسانی ترٛمپ
میتگ ءِ شہجو ءِ آپ ءَ دپ جنئے سور اِنت گُشئے
زرد ءَ ڈُکّالے، جبین ءَ آس، دیدوکانی تُنّ
اے کُجام نِیمون اِنت اِینچو مئے سرا زور اِنت گُشئے
بال ءُ نیم بال اِنت پہ اِنسان ءَ وتی جند ءِ اے غم
زندگی ءِ شہسوار ءِ دُلدُلیں بور اِنت گُشئے
پہ منی بندات ءُ باندات ءَ ہمک عیدانی نوک
چہ دل ءِ کُنڈاں رُدان بوتگ، آ پیگور اِنت گُشئے
کئے اِنت معنا یے بہ بندیت، کیَ اِنت داراں بیت حساب
اَرس چمانی منی ورّودیں سِیمسور اِنت گُشئے
عاقلاں سسّاکن اِت، مرچاں من ءُ تو ءُ مِکئے
شَکّ ءِ دنتاناں اَڑوکیں ٹالے ملگور اِنت گُشئے
زندگی ءِ تاڑ ءُ تیلانکاں چہ ممتاز ءَ بہ پُرس
سار ءُ بے سار اِنت، چہ ہر دو دِیدگاں کور اِنت گُشئے