مہرءِ پڑءَ کہ حونیں ارساں چارگ لوٹے بیا
روکیں دلانی آسیں درداں مارگ لوٹے بیا
مئے یاتانی بانورءَ سنگارگ لوٹے بیا
دردءِ رگامءَ زردءِ ڈگارءَ گوارگ لوٹے بیا
مرگءِ سگارءِ زہ کہ منءَ راکشت نہ کنت جزماں
زندءِ مزاریں دستءِ سلاحءَ دارگ لوٹے بیا
کوھیں دوداں چنت دلانی مہر کنت بیگواہ
پہ مئے جہانءَ نوکیں رسمے آرگ لوٹے بیا
ترسءُ گناہءِ، لجءُ میارءِ ازرکجام ڈکّءَ
من کہ ترا او تو کہ منءَ را بارگ لوٹے بیا