دلاپاں تُرس ءَ

دلاپاں تُرس ءَ کہ بیگْواہ کنت گُناہ من ءَ

اَبید چَہ تئی در ءَ ھچ جاہ نیست پناہ من ءَ

زمانگ ءِ گماں پْروشتگ من ءَ کُتگ ایر جیگ

من بے دراں بہ بَے دستگیر بادشاہ من ءَ

من اَلّماں کہ نہ کنت ھچ زانتکار پمن

کُتگ آ واجھیں سالونک ءَ نادْراہ من ءَ

ھمنچو موہ بدنت پُلّیں پَّتر ءَ چُکّاں

من توبہ کار کہ باں یل بدنت ساہ من ءَ

چو گار ءُ در پہ دراں من بکن پمن دلگوش

من راہ ءَ یَل بدیاں یل مہ دنت راہ من ءَ

اگاں من بے وس ءُ بزکار ءُ نیست گاراں بلے

تئی اِشارھے کُت کنت بادشاہ من ءَ