وشّیاں نوش کن اَنت سکّی ءَ گموار نہ بنت
بیل ءُ دزبْرادر ءُ سنگت گوں کس ءَ یار نہ بنت
گُوات گراں بُرّزیں کلانی بہ پُرس اِت ھالاں
کہ گَل ءُ وژدلیں باریگ کسی پادار نہ بنت
پہ دل ءِ ریشاں تئی شھدیں ھبر زیمیگ اَنت
چو نزوراں کہ بلے سگّگ تئی گُپتار نہ بنت
رَند چَہ مرگ ءَ منی، تئی نام دپی شرّ نہ اِنت
پمّنی یکّیں سر ءَ دل چہ گماں بار نہ بنت
اگاں بیگْواہ بہ بیت واھگ ءِ نام امروز ءَ
چہ دل ءَ کاریگیں ٹپّانی نشاں گار نہ بنت
تئی گْوشتن سر ءُ چمّان اَنت بلے چے بکناں
گونمن دارگ گُلیں ھمبل منی اُپار نہ بنت!
ھانؔل ءِ تْرانگ ءَ بے وار کُتگ بسّ کناں
دیمترءَ گال منی ھمرِد ءُ کتّار نہ بنت