مُرادانی دَوار جاہ

گوں تْرانگانی دْرداں زھیرانی دور سریں کور ءِ ھار کَیت اِنت

کدی تئی درگہ ءَ بگنداں کدی اِے زِرد ءَ کرار کَیت اِنت

من بے توان ءُ نزور ءُ بے وس جوازتوں نیست کہ پہ تو بیایاں

منی دل ءَ اِے دْرش اِیت کہ روچے ھزار روت اِنت ھزار کَیت اِنت

ردی ءُ ناسر پدی ءِ آس ءَ منی دل ءِ سولیں باگ سوتکگ

کدی بَے دلگوش پمّن ءَ تو، کدی اِے باگ ءَ بھار کَیت اِنت

گَلے چتوں من کہ سارت بیت دِل، رَس اِیت روژنائی دیدگان ءَ

چہ پاکیں جاہ ءُ دیار ءِ نیم ءَ مروچی دنز ءُ گُبار کیت اِنت

نہ بیت ھچ رنگ ءَ دل نوں دارگ نہ سگّاں گیشتر تئی زھیراں

کپاں پْرشان ءَ من گوناں اِے سال ءَ اشترانی کتار کَیت اِنت

اِے سرجمیں جْوانیانی یکّیں دوار جاہ اِنت اَدب کن اَے دل

گوں دْروت ءُ دْرھباتاں ھر مرادِیگے کنت وتی ساہ ءَ گار کَیت اِنت

من دست بنداں گوں تئی ھُدا ءَ کہ دوستی ءَ تئی مراد بکش اِیت

کدی من گنداں ترا ءُ گوشاں منی کدی تئی توار کَیت اِنت