درد ءُ دورانی روچ

درد ءُ دورانی روچ سِد ءَ بند اِنت

پمّن ءَ اے کلوہ جگر سِند انت

دوشی شَھم اِت گروک ءَ کُلّ ءِ دپ ءَ

من نہ زانت اَت کہ ھانؔل ءِ جند اِنت

واھگ ءَ کس وت ءَ مہ ساڑا اِیت

اِے رہ ءَ ھر کس چّمن ءَ رَند اِنت

بے گمیں دل، گمانی گْرانیں بار

آ منی مرگ ءُ اِے منی زِند اِنت

کاسد آ جور جواب ءِ ھر گالے

پمّن ءَ شکّل ءُ شکر کند اِنت

جست مکن اِنچو پرچا ویران اِنت

بے کس ءُ بے نوایے ءِ ھند اِنت

تئی ٹھلانی گونڈلاں چُکّاں

اے دل ءُ اے جگر، اِے دلبند اِنت

پہ گُل ءِ نام ءَ ھچ نہ سگّاں من

چوں کناں آ منی جگر بند اِنت

جزم اِتاں کَیت اِنت گُل پری واب ءَ

ھچ اُبینگ نہ بوتاں سوگند اِنت

پمّن ءَ مَرگ ءِ ھال آسان اِنت

واھگ بیگْواھی ءِ گم ءَ ژند اِنت