من ٹَھلاں کہ گوں کیگد ءَ سُھل ءُ تْران اِنت
من ءَ چے، زمانگ اگاں دِلگْران اِنت
نوں تالان بنت پُر اُمیتیں دل ءِ گم
کہ آ سِنگدل پمّن ءَ مھربان اِنت
مکن گپّاں آ کْوھنیں دِل رنجیانی
مروچاں ھبر کولیگ ءُ جی ءُ جان اِنت
من ندراں تئی یک برے کَندگ ءَ گوں
اُمیتانی دُنیا پد ءَ نوجوان اِنت
بگْوارین وَشّی منی گم جَتیں کُلّ
کہ گُل اِنشپی مئیگ ءُ تئی میھمان اِنت
اَے چمّاں شُما ھم کن اِت گپّ ءُ تْرانے
گَل ءُ وژدلی ءَ دلوں نا توان اِنت
من ندْراں پہ آئی آ کولیگ پمّن
نہ من دلگْراناں نہ آ دلگْران اِنت
کُت اَنت دیدگ ئِے بند ءُ گْوشت ئِے کہ سبزل
پچے میم چو پردگ ءَ درمیان اِنت
نہ زاناں کہ چے بگْوشاں سرپد بہ بَے تو
دو تْرمپ ارس پرچا منی دیدگان اِنت
مئے وژدلی ءَ بگْوش چون سَگّ اِیت
منی دژمن ءِ دِل پد ءَ انگران اِنت
بگْوش اِے ھَبَر تئی دپ ءَ شھد ءُ شِیر بات
سیؔد بْیا کہ گوں ھانؔل ءَ سُھل ءُ تْران اِنت